boards en van iedereen zent mama zent papa zent

Het einde van de zomervakantie is in zicht…

Je krijgt er op social media, in magazines en reclameblaadjes een resem aan tips bij. Gaande van speelse aftelkalenders en to do’s om het vakantieritme van je kind (en jezelf) weer in school- en werkritme te krijgen, tot de hipste nieuwe boekentassen en ‘back-to-school’ outfits om je kind warm te maken voor het nieuwe schooljaar.

Eerlijk gezegd: het is gewoon elk jaar meer van hetzelfde om de pijn van de ‘post summer blues’ te verzachten. Juist? 

Afgelopen week las ik een artikel dat wèl mijn aandacht trok.

Denk jij dat je veel kan leren van je reisplannen? Zij beweren alvast dat deze ons iets vertellen over onze dieperliggende behoeften. De ene kiest bijvoorbeeld voor een gezinsvakantie, weg van bekenden, om afstand te nemen van alle sociale verplichtingen en moetjes. Dit om weer tot rust te komen, en om weer verbinding met zichzelf en het gezin te voelen.

De andere wil een vakantie plannen zònder te veel plannen, om het gevoel van loslaten en vrijheid te ervaren, weg van het overgeorganiseerde dagelijks leven.

Waar liggen jouw behoeften? Wat voelt goed en wat doet je daarentegen leeglopen?

Niet evident hoor. Want het vraagt om echt in contact te komen met onze gevoelens. 

Wat ik uit het verhaal vooral meeneem, is dat zodra je een beter zicht hebt op de vakantiegevoelens die je positief hebben getriggerd, je kan proberen om dit doorheen het jaar verder te zetten. Wat zorgde ervoor dat je die gevoelens had: Met wie was je? Wat deed je of wat deed je net niet?… Vervolgens kan je bekijken hoe je deze gevoelens meer kan binnenbrengen in je dagelijkse leven. 

Ok. Maar hoe combineren we dit dan met de wensenlijstjes en behoeften van onze partner en kinderen?

Rekening houden met anderen is mooi, maar jezelf helemaal wegcijferen is een no no. Naar mijn mening is er niets mis met een mama of papa die graag even een momentje voor zichzelf vrij maakt om dat ene boek rustig uit te lezen of om die ene uitdagende bergtop te trotseren. En verder kunnen we zoeken naar de gezamenlijke zenmomenten. Dan bedoel ik die ervaringen waarbij je SAMEN opgaat in het moment, waarbij niets anders telt dan die beleving, het hier en nu, het samen zijn. 

Ik kan mijn momentjes er zo uitpikken. Met het gezin zijn we beginnen golfsurfen: samen op die ene goede golf wachten, een poging wagen, soms vallen en soms de hele golf meepikken. Zalig. Of je kan me samen met de kids wel eens zien ‘cruisen’ op een longboard (een skateboard maar wat langer). We dagen onszelf uit om steeds wat hoger op de helling te starten voor een gierende en spannende afdaling. Ik heb ook het spelletje Cluedo herontdekt, tot groot plezier van de kids. Spottend heb ik mezelf al afgevraagd: zit ik nu als 38-jarige in een vroege midlife crisis? Wel nee, het zijn gewoon mijn zenmomentjes. Trouwens, ik zie steeds vaker ouders die nieuwe horizonten (her)ontdekken. Wachtlijsten voor ‘family surf camps’ zijn daar een mooi bewijs van. 

heidi op board iedereen zent mama zent papa zent golf pakken iedereen zent mama zent papa zent sunset iedereenzent mama zent papa zent

Het hoeft uiteraard niet voor iedereen zo sportief te zijn. Het gaat er om wat jullie prikkelt, waar jullie energie van krijgen, wat jullie een fijn (vakantie)gevoel geeft. En dat kan evenzeer bij een potje schaken, samen een boek lezen of opgaan in een tv-programma, bij een ochtendwandeling naar de bakker of het fietstochtje van school naar huis. En voor die momentjes hoeven we niet te wachten tot de volgende zomervakantie!

Ik hoor het dus graag: waar gaan jullie als gezin in op?

By |2018-08-30T16:46:46+00:00augustus 30th, 2018|front page iedereenzent, mamazentpapazent|0 Comments

About the Author:

Leave A Comment